شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 4886

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم / کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی (تضمین)

جلوه‌ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت / عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد (تلمیح)

گلستان کند آتشی بر خلیل / گروهی بر آتش برد ز آب نیل (تضمین)

هر کجا دم زدم از قد و رخ و زلف و خطت / همه جا سرو و گل و سنبل و ریحان سر زد (مراعات نظیر)

خدای من! خالق کم! مرا از خویش مران.

آتش عشقت را در هیزم وجودم بیفکنی.

دانۀ دوست داشتنت را در گلدانم دلم بکاری.

و سبزینۀ محبتت را در برگ‌های به زردی گراییدۀ وجودم بدوانی.

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت/ آری به اتفاق جهان می توان گرفت

پنهان ز دیده‌ها و همه دیده‌ها آرزوست/ آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست

زبان بریده به کنجی نشسته، صمّ بکم/ به از کسی که نباشد زبانش اندر حکم

هشدار که گر وسوسۀ عقل کنی گوش/ آدم صفت از روضۀ رضوان به درآیی

عبارت صورت سؤال یک غلط دارد.

عبارت صورت سؤال غلطی ندارد.

عبارت صورت سؤال دو غلط دارد.

عبارت صورت سؤال به کل در توضیح آرایۀ اشتباهی آمده است.

آب آتش‌فروز عشق آمد/ آتش آب‌سوز عشق آمد

سیاوش سیه را به‌تندی بتاخت/ نشد تنگ‌دل، جنگ آتش بساخت

چو از کوه آتش به هامون گذشت/ خروشیدن آمد ز شهر و ز دشت

چو بخشایش پاک یزدان بود/ دم آتش و آب یکسان بود