شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 26678

به دوزخ درون دیدم آهرمنا / نیارستمش گشت پیرامنا

یکی به ساعد سیمین درون فکنده کمان / یکی به سنبل مشکین درون کشیده سپر

شاه سرو است و بخارا بوستان / سرو سوی بوستان آید همی

سر ننهی جز به اشارات دل / بر ورق عشق ازل چون قلم

باقی آن گاهی شوم کز خویشتن یابم فنا / مرده اکنونم که نقش زندگی دارم کفن

این ابلهان که بی سببی دشمن منند / بس بوالفضول و یافه‌درای و زنخ‌زنند

سحابستی قدح گویی و می قطره سحابستی / طرب گویی که اندر دل دعای مستجابستی

که این سحرکاری که من می کنم / نکردی به سحر بیان، عنصری

اندرین جهان مردم به دانش بزرگوارتر و مایه‌دارتر، و چون مردم بدانست کز وی چیزی نماند پایدار، کوشد تا نام وی بماند.

اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی ‌است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.

صفت درجات راه دکان جامع است، به شش موضع راه بر دکان است و هر یکی را نامی است

علمای ماوراء‌النهر را گرد کرد و این از ایشان فتوا کرد که کی روا باشد که ما این کتاب را به زبان پارسی گردانیم؟ گفتند: روا باشد خواندن و نبشتن تفسیر قرآن کسی را که او تازی نداند.