شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 13940

تا مرد سخن نگفته باشد/ عیب و هنرش نهفته باشد

تا تو نگاه می‌کنی کار من آه کردن است/ ای به فدای چشم تو این چه نگاهکردن است؟

چه غم دیوار امّت را که دارد چون تو پشتیبان/ چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان؟

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را/ برون کن ز سر باد خیرهسری را

به سیمرغ مانم ز روی حقیقت / که از هیچ مخلوق همدم ندارم

اگر دانی چو مرغان در هوای دامگه داری / ز دام خود به صحرا افکنی، اول دل ما را

چرا بر خاک این منزل نگریم تا بگیرد گل / ولیکن با تو آهن‌دل دمم گیرا نمی‌باشد

دلی کز عشق گردد گرم افسردن نمی‌داند / چراغی را که این آتش بود مردم نمی‌داند

یار ما چون گیرد آغازِ سماع / قدسیان بر عرش، دست افشان کنند

من نمی‌یابم مجال ای دوستان / گر چه دارد او جمالی بس جمیل

رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد / زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما 

رهروان را عشق بس باشد دلیل / آبِ چشم اندر رهش کردم سبیل

پنج

شش

هشت

نه