شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11724

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکُش فریاد/ که کرد افسوس و نیرنگش ملول از جان شیرینم (تلمیح _ ایهام تناسب)

به یاد آتشین رخساره‌ای در انجمن رفتم/ به پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم (اسلوب معادله _ تشخیص)

ابر چمن را ز گل روی تو آمد به یاد/ نعره بسیار زد گریه بسیار کرد (حسن تعلیل _ تشبیه)

همیشه سبز بود حرف هر که چون طوطی/ ز وصل آینه قانع به گفت‌وگو گردد (مجاز _ حس‌آمیزی)

ﺗﺎ ﺧﻂ ﺳﺒﺰ ﺗﻮ از ﻃﺮف ﺑﻨﺎﮔﻮش دﻣﻴﺪ                 از ﭘﻲ ﺷﺎم ﺳﻴﺎﻫﻢ ﺳﺤﺮى ﭘﻴﺪا ﻧﻴﺴﺖ

ﻫﺮ ﻛﻪ ﻳﻐﻤﺎ ﻧﮕﺮد زﻟﻒ و ﺧﻂ او ﮔﻮﻳﺪ                  در ﺑﺮ دﻳﻮ ﺳﻠﻴﻤﺎن زره داوود اﺳﺖ

در ﭼﻤﻦ ﺑﺎد ﺑﻬﺎرى ز ﻛﻨﺎر ﮔﻞ و ﺳﺮو                ﺑﻪ ﻫﻮادارى آن ﻋﺎرض و ﻗﺎﻣﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ

ﻫﻴﭻ از ﻟﺐ و ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻗﻨﺎﻋﺖ ﻧﺘﻮان ﻛﺮد              ﻳﺎ رب ﭼﻪ ﻧﻬﺎدﻧﺪ در اﻳﻦ ﺷﻜﺮ و ﺑﺎدام