شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 22565

همه ارکان چو لباس آمد و صنعش چو بدن / چند مغرور لباسی بدن انسان بین

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

گر بزند بی‌گناه عادت بخت منست / ور بنوازد به لطف غایت احسان اوست

 سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه مرنج /  ما که باشیم که اندیشه ما نیز  کنند

سه    

 چهار   

پنج           

شش

یک سحر از خواب خوش، چشم خوشت برنخاست / دست ندادش شبی، با تو به خلوت نشست

دارم از بهر دوای غم دل، می، بر کف / این دوایی است، که بی‌وصل تو دارم در دست

گر بدین شیوه کند، چشم تو مردم را مست / نتوان گفت،که در دور تو، هشیاری هست

جان صوفی نشد، از دود کدورت، صافی / تا نشد در بن خمخانه، چو دردی بنشست

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من / که روز واقعه پا وامگیرم از سر خاک

در عشق تو چون دم زدم صد فتنه شد اندر عدم / ای مطرب شیرین‌قدم می‌زن نوا تا صبحدم

ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار / قرار دل ز سر زلف بی‌قرار بیار

سر رشته جان به جام بگذار / کاین رشته از او نظام دارد