شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16969

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق/ که در این دامگه حادثه چون افتادم

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه/ که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار/ چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

تا شدم حلقه به گوش در میخانۀ عشق/ هر دم آید غمی از نو به مبارک‌بادم

تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت    پشتم از بار فراقش صورت چنبر گرفت

شد چو انگشتر دلم خالی ز مهر نیکوان    تا چو انگشتر نگین مهرش اندر برگرفت

صورت چنبر گرفت از بار هجرش پشت من    تا لب لعلش ز تنگی شکل انگشتر گرفت

طرّة شبرنگ او وقت سحر ز آسیب باد    صد هزار انگشتری بشکست و باز از سر گرفت