شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 27540

فراغت با فاقه نپیوندد و جمعیت در تنگ‌دستی صورت نبندد

یکی تحرمۀ عشا بسته و دیگری منتظر عشا نشسته، هرگز این بدان کی ماند؟

اسباب معیشت ساخته و به اوراد عبادت پرداخته

اما صاحب دنیا به عین عنایت حق ملحوظ است و به حلال از حرام محفوظ

گفت اگر از مه رویان به سلامت بماند از بدگویان نماند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

قدمی بهر خدا ننهند و درمی بی من و اذی ندهند

گفت: این چه مردمانند سگ را گشادهاند و سنگ را بسته

روی از محاوره او گردانیدن مروت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

در فصل ربیع که صولت بَرد آرمیده بود و ایام دولت وَرد رسیده.

سنگ سراچه دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم.

سخن بر این مقرّر شد که یکی به تجسّس ایشان برگماشتند و فرصت نگاه می‌داشتند.

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان.

هر آن سِرّی که در سر داری با دوست در میان منه. چه دانی که وقتی دشمن گردد.

هر که دشمن کوچک را حقیر می‌دارد، بدان ماند که آتش اندک را مُهمَل می‌گذارد.

هر که در حال ِتوانایی نکویی نکند، در وقت ِناتوانی سختی بیند.