شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 17518

در آفاق گشاده است ولیکن بسته است / از سر زلف تو در پای دل ما زنجیر 

هزاران نرگس از چرخ جهانگرد / فرو شد تا برآمد یک گل زرد 

اگر عشق اوفتد در سینه سنگ / به معشوقی زند در گوهری چنگ 

ز عشق آفاق را پردود دیدم / خرد را دیده خواب‌آلود دیدم 

چون بگویی بفشانی گهر از حقۀ لعل / چون بخندی بنمایی ز شکر مروارید (۳ استعاره)

در جواب از تنگ شکّر قند ریخت / شکّر از لب‌های شکّرخند ریخت (۳ استعاره)

به خنده ای بت بادام چشم شیرین لب / شکر بریزد از آن پسته دهان که تو راست (۳ استعاره) 

یک سر به پای همت از این دامگاه دیو / چون مرغ برپرید و مقر بر قمر کنید (۳ استعاره)

ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد / چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد/ عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل / تا سراپرده گل نعره‌زنان خواهد شد

مشوی ای دیده نقش غم ز لوح سینه حافظ / که زخم تیغ‌ دلدار است و رنگ خون نخواهد شد

 نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس / که عندلیب تو از هر طرف هزارانند

سعدیا کنگره وصل بلند است و هر آنک / پای بر سر ننهد دست وی آن جا نرسد

از بهر من بخر دهلی از دهل زنان / تا برکنم ز باغ جهان شاخ و بیخ غم

ز شوق روی تو اندر سر قلم سودا / فتاد و چون من سودازده به سر می‌گشت