شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 1954

ما عیب و نقص خویش و کمال و جمال غير / پنهان نموده‌‌ایم چو پیری پس خضاب 

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک / بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

عنقا شکار کس نشود دام بازچین/ کآنجا همیشه باد به دست است دام را

چون ماه که رخش حسن می‌‌تازد / صد غاشیه‌‌کش به دلبری هستش 

تو گر ظاهر بگردانی روا نیست (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن)

سیری طلب مکن که کس اندر نشیب خاک (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن) 

جز حیرت از این مزرعه خرمن ننمودیم (مفعول مفاعلن مفاعیلن فع) 

چون شود اندیشه قومی خراب (مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن)

فاعلاتن فع‌لن، فعلاتن‌ فع، فاعلاتن مفعولن ‌فع

فاعلاتن فع، فعلاتن فعلن، فاعلاتن فعلاتن فع

فاعلاتن فع، فاعلاتن فع‌لن، فاعلاتن فعلاتن فع

فعلاتن فع، فعلاتن فعلن، فعلاتن فعلاتن فعلن