شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12203

ور پایبندی همچو من فریاد می‌خوان از نفس

به نام خداوند ناهید و مهر

نبایستی نمود این روی و دیگر باز بنهفتن

که هرکس با دلارامی سری دارند و سودایی

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

ای ساربان آهسته ران کارام جانم میرود/ وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

هر آن ناظر که منظوری ندارد/ چراغ دولتش نوری ندارد

تو را نادیدن ما غم نباشد/ که در خیلت به از ما کم نباشد

از سر خود

هیچ فلک

زلزله را

تن خود

آفتاب دیدگانم سرد می‌شد / آسمان سینه‌ام پر درد می‌شد (فاعلاتن - فاعلاتن - فاعلاتن)

جهانا عهد با من گر چنین بستی / نیاری یاد از آن پیمان که کردستی (مفاعیلن - مفاعیلن - مفاعیلن)

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را / برون کن ز سر باد خیره‌سری را (فعولن - فعولن - فعولن - فعولن)

شمع پیشت روشنایی نزد آتش می‌نماید / گل به دستت خوبرویی پیش یوسف می‌فروشد (مستفعلن - مستفعلن - مستفعلن - مستفعلن)