شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9561

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

مرد حلوایی نظر کردش به زر/ گفت ای جان پدر! حلوا مخور

سیل ملامت رسید، کوه غم از جا ببرد/ صبح قیامت دمید ، وین شب هجران نرفت

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید/ روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

عمرم گذشت و سختی جان را نگر که باز / در انتظار طلعت فردا نشسته‌ام

داد کن از همّت مردم بترس / نیم‌شب از بانگ تظلّم بترس

از حباب آموز همّت را که با صد احتیاج / خالی از دریا برون آرد سبوی خویش را

تو مرو گر برود جان و تن و هستی ما / کور شد دیده بدخواه ز همدستی ما

ب، الف، ج، د

الف، ب، ج، د

ج، ب، د، الف

ب، ج، الف، د