شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10795

تو گویی که ایام شادی و عشرت/ به هم صحبتی عهد بستند و پیمان

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/ کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

پشمینه پوش تندخو از عشق نشنیده است بو/ از مستی اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

به دنبال

نشیند

چُنان زار

ناقه در گل

از سر خود

هیچ فلک

زلزله را

تن خود

ای‌که دستت می‌رسد کاری بکن / پیش از آن‌ کز تو نیاید هیچ‌کار

الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز / در آن سینه دلی وان دل همه سوز

میازار موری که دانه‌کش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است

روی مپوشان که بهشتی بود / هرکه ببیند چو تو حور ای صنم