شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 31226

سروران را بی سبب می‌کرد حبس/ گردنان را بی خطر سر می‌برید

درد ما را نیست درمان الغیاث/ هجر ما را نیست پایان الغیاث

دوستان در پرده می‌گویم سخن/ گفته خواهد شد به دستان نیز هم 

لطف الهی بکند کار خویش/ مژدۀ رحمت برساند سروش

تا کی کنی قبول، خسان را چو کهربا ($--U-/U--/--U-/U--$)

ای همه هستی ز تو پیدا شده($-U-/-UU-/-UU-$)

چشمه‌ی خورشید بود جرعه‌ی او را چو گدا ($--/UU--/UU--/UU--$)

کار عشق از وصل و هجران درگذشت ($--U-/--U-/--U-$)

با روی تو نیکو نبود مه به اضافت $( -  - UU -  - UU -  - UU -  - )$

گر منزلتی دارم بر خاک رهت میرم $( -  -  - UU -  -  -  -  - UU -  - )$

معشوق چون نقاب ز رخ بر نمی‌کشد $( - U - U -  - UU - U - U -  - )$

تا رنج تحمل نکنی، گنج نبینی $( -  - UU -  - U -  -  -  - U -  - )$

صبوحی را سگ دربان خود خواند آن پری از مهر: صَ / بو / حی / را / سَ / گِ / در / با / نِ / خُد / خان / دان / پَ / ری / از / مهر

دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست: دل / تن / گَ / مو / با / هیچ / کَ / سَم / مِی / لِ‌ / سُ / خَن / نیست

تو را با غیر می‌بینم صدایم در نمی‌آید: تُ / را / با / غیر / می / بی / نم / صِ / دا / یم / در / نِ‌/ می / آ / ید

بوی گیسویی مرا دیوانه کرد: بو / یِ / گی / سو / یی / مَ / را / دی / وا / نِ / کرد