شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17133

دو

سه

چهار

پنج

چو شه در عدل خود ننمود سستی/ پدید آمد جهان را تندرستی

اگر زمانه بنازد ز عدل او نه شگفت/که عدل او ز حوادث زمانه را سپر است

رسم ستم نیست جهان یافتن /ملک به انصاف توان یافتن

ظلم را بندد به جای عدل کار/عدل را داند به سان ظلم عار

ظالم به ظلم خویش گرفتار می‌شود/ از پیچ و تاب نیست رهایی کمند را

اثر ظلم محال است به ظالم نرسد/ ناله پیش از هدف از پشت کمان می‌خیزد

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم /جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

چو دشنام گویی دعا نشنوی/به‌جز کشته‌ی خویشتن ندروی

تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

زیر سر بالش دیباست تو را کی دانی / که من از خار و خس بادیه بستر کردم

می‌سوزم و می‌سازم از آن روی که چون عود / کار من دلسوخته از سوز به ساز است

بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از تو / کجا دیدی که بی‌آتش کسی را بوی عود آید؟

این همه گفتیم لیک اندر بسیچ / بی‌عنایات خدا هیچیم هیچ

عنایتی که تو را بود اگر مبدّل شد / خلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست

کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی بردش تا به سوی دانه و دام

چون ز میدان قضا تیر بلا گشت روان / جان سپر سازد مردانه و پنهان نشود