شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 15045

مشتاق توام با همه جوری و جفایی / محبوب منی با همه جرمی و خطایی

هرگز دل عشاق به فرمان کسی نیست / کو مست خراب است به فرمان خرابات

تا گل ز عکس عارض او چیده است آب / در چشم از نشاط نگنجیده است آب

از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب / حیف است که آیینه‌ی نیرنگ شود آب

اگر شاعری را تو پیشه گرفتی / یکی نیز بگرفت خنیاگری را

چنین آدمی مرده به ننگ را / که بر وی فضیلت بود سنگ را

چو سرگشته دیدند درویش را / یکی گفت پرورده خویش را

 گنه عفو کرد آل یعقوب را؟ / که معنی بود صورت خوب را

من و غم از این پس که دور از رخ تو / چه باشد اگر یک شبی پیشم آیی؟

بیاید به سویت زِ هر سمت، نیکی / اگر خدمت خلق را پیشه کردی

حلال است رفتن به صحرا ولیک / نه انصاف باشد که بی ما رَوَند

زِ ما گر طاعت آید شرمساریم / وزیشان گر قبیح آید، جمیل است