شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 28237

لرزان ز بلا چو برگ داند یارم / وانگاه‌ همی به برگ خواند کارم (ذوقافیتین)

گفت که تو کشته نه‌ای در طرب آغشته نه‌ای /  پیش رخ زنده‌کنش کشته و افکنده شدم (قافیه درونی)

راه دهید یار را  آن مه ده چهار را / کز رخ نوربخش او نور نثار می‌رسد (قافیه درونی)

ای چرخ از آن ستارۀ رعنا چه خواستی / و ای باد از آن شکوفۀ زیبا چه خواستی (ذوقافیتین)

جملگی آوازها بگرفته شد / رحم آمد بر سر آن قوم لُد

تا به زانویی میان آب جو / غافل از خود ز این و آن تو آب جو

تو فرشته رحمتی، رحمت نما / ز آن که مرغی را نیازارد هما

گفت فرزندان تو با جفت تو / بندگان او شدند افزون مگو

روز وصل دوست‌داران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

عرش را بر آب بنیاد او نهاد / خاکیان را عمر بر باد او نهاد

هنوز از دهن بوی شیر آیدش / همی رای شمشیر و تیر آیدش

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد