شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14690

الف-ث

ب-پ

ب-ث

الف-ت

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد/بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا/درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

گوی خوبی که برد از تو که خورشید آن جا/نه سواری است که در دست عنانی دارد

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار دارد.

چو کحل بینش ما خاک آستان شماست / کجا رویم بفرما از این جناب کجا

تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم / وز این سرگشته مجنون چه می‌خواهی نمی‌دانم

معدن علم است دل، چرا بنشاندی / جور و جفا را در این مبارک‌معدن

این مدت عمر ما چو گل ده روز است / خندان‌لب و تازه‌روی می‌‌باید بود

نی مپندار که حرفی به زبان آرم اگر / تا به سینه چو قلم باز شکافند سرم

خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست / طوبی غلام قد صنوبر خرام اوست

دهان به شکوه خونین چو لاله باز مکن / که مرهم است خموشی زبان سوخته را

من که از آتش دل چون خم می در جوشم / مهر بر لب زده خون می‌خورم و خاموشم