شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16939

در راه عشق مرحله‌ی قُرب و بُعد نیست / می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت (ربط)
 

بغرّید بر من که عقلت کجاست / چو دانی و پرسی سوالت خطاست (ربط)
 

من و باد صبا مسکین دو سرگردان بی‌حاصل / من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت (عطف)
 

به اسبان تازی و مردان مرد /  برآر از نهاد بداندیش گرد (عطف) 

جناس، مراعات نظیر

مجاز، کنایه

کنایه، تلمیح

تلمیح، جناس

 بگذار دستت راز دستم را بداند/ بی‌هیچ پروایی که دست عشق با ماست

 هزار بار بگفتم که گوشه گیر ای دل / ز چشم او که کمین شیوه‌اش کمین باشد

سخن کز سوز دل تابی ندارد / چکد گر آب از او آبی ندارد

مشام جان شد اندر چین زلف او بدانسان خوش / که درد سر کشد گر نافه آهوی چین بوید

پیش رویت دگران صورت بر دیوارند                                               نه چنین صورت و معنی که تو داری دارند

آن که گویند به عمری شب قدری باشد                                              مگر آن است که با دوست به پایان آرند

عجب از چشم تو دارم که شبانش تا روز                                              خواب می‌گیرد و شهری ز غمت بیدارند

سعدی اندازه ندارد که چه شیرین‌سخنی                                             باغ طبعت همه مرغان شکرگفتارند