شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9370

چو عاجز گشت خسرو در جوابش ← متمم

حسرتی دارم که بینم بار دیگر روی یار ← مفعول

هر کجا بینم فلک سازد دو یار از هم جدا ← مسند

طمع را نه چندان دهان است باز ← مفعول 

شش

هفت

پنج

هشت

با همه تدبیر خویش ما سپر انداختیم/ روی به دیوار صبر، چشم به تقدیر او 

هر کجا تدبیر می‌چیند بساط مصلحت / از کمین بازیچه تقدیر می‌آید برون

گرچه صائب شود از من گره عالم باز / عاجز قوّت سرپنجه تقدیرم من

کارهایی که درش بسته تقدیر بود / چو تو تدبیر کنی در بگشاید یزدان

غلتیدن صخره‌ها، مفرّح ذات، حیاط محقّر

مظهر منش خبیث، طلّاب حوزه، مات و مبهوت

بساط قلدری، موهبتی الهی، صلاح دفع حوادث

هیاهوی خاک، غول بی‌شاخ و دم، لایق و فایق

از آنِ خویش مدان خسروا که عاریت است / متاع عمر که دادند، بازخواهی داد

چو کارهای جهان است جمله بی‌بنیاد / حکیم در وی ننهاد کارها بنیاد

چو هست بنده خلق آدمی ز بهر طمع / خوشا کسی که از این بندگی بود آزاد

مَپر ز بادِ غرور ار بلندی ای داری / که خس بلند شد از باد، لیک باز افتاد