شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26347

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست/سخن شناس نه ای جان من خطا این جاست

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است/در بند سر زلف نگاری بوده ست

چون لاله به نوروز قدح گیر بدست/با لاله رخی اگر تو را فرصت هست

سودا چه پزی تا که چو دلسوختگان/آزاد به ترک خود نگویی نشود

کاربرد واژگان عربی

وجود نداشتن فعل محذوف در متن

وجود کلمات متضاد

کاربرد تاریخی دستور

اکنون اندکی از محاسن عدل که پادشاهان را ثمین‌تر زیوری و موهبتی است یاد می‌شود.

 سرهنگ زاده‌ای را دیدم که عقل و کیاستی زاید الوصف داشت.

این بنده و بنده‌زاده را بدین واسطه تشریفی هر چند بزرگ‌تر و تربیتی هر چه تمام‌تر بود.

ایزد تعالی هر کار را سببی نهاده است و هر سبب را علتی و هر علت را موضعی.

در خیمه تن که سایبانی است تو را / هان تکیه مکن که چارمیخش سست است

ساقی غم فردای حریفان چه خوری / پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد

تو زر نه‌ای ای غافل نادان که تو را / در خاک نهند و باز بیرون آرند

گر ابر چو آب، خاک را بردارد / تا حشر همه خون عزیزان بارد