شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 15647

فاش شد این عشق تو بی‌قصد ما / بند بدرید ز دل جست جست 

بازرسیدیم ز میخانه مست / باز رهیدیم ز بالا و پست 

کشیده بهر تو زخم زبانها / شنیده طعنههای همچو آتش 

اینجا کسی است پنهان خود را مگیر تنها / بس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را

تشخیص / جناس / تلمیح 

ایهام / جناس / کنایه 

کنایه / استعاره / تضاد 

مجاز / استعاره / تشبیه

آن سهی سرو خرامان ز سر زلف سیاه/ دل شوریده‌دلان می‌شد و در پا می‌ریخت (بی‌توجهی کردن)

جزع خون‌خوار تو گر خون دلم می‌ریزد/ مردم دیده من غرقه خوناب چراست؟ (نگران شدن)

آن پریچهره که جور و ستم آیین دارد/ چه خطا رفت که ابروش دگر چین دارد (ناراحت و عصبانی بودن)

بگشاد نشان خود، بربست میان خود / پر کرد کمان خود، تا راه زند ما را (آماده شدن)