شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم | آزمون شماره 26025

تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا/ سوز عشقت ننشاند ز جگر جوش مرا

هر کسی را غم خویش است و دل سعدی را/ همه وقتی غم آن تا چه کند با غم دوست

بوی گل و بانگ مرغ برخاست/ هنگام نشاط و روز صحراست

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی/ چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

واج آرایی

جناس

تضاد

تشبیه

ما سپر انداختیم گردن تسلیم پیش/ گر بکشی حاکمی ور بدهی زینهار

گر دگری را شکیب هست ز دیدار اوست/ من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار

تیغ جفا گر زنی ضرب تو آسایش است/ روی ترش گر کنی تلخ تو شیرین گوار

سعدی اگر داغ عشق در تو میسر شود/ فخر بود بنده را داغ خداوندگار