شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 10: سبک‌شناسی دورۀ معاصر و انقلاب اسلامی | آزمون شماره 10301

چهار - یک

سه - دو

دو - سه

یک - چهار

در اتوبان سلوک، شاعری هرولهای کرد و گذشت/ زاهدی چپ شد و مرد / عارفی پنچری روح گرفت

ایوان خانه‌ام به وسعت قبری است، از آفتاب و خاک / نشسته‌ام و منتظرم که دست رهگذری ادامۀ دستانم باشد

حرفهای ما هنوز ناتمام / تا نگاه میکنی وقت رفتن است / باز هم همان حکایت همیشگی / پیش از آن که باخبر شوی / لحظۀ عزیمت تو ناگزیر میشود

هر چه میپرسیدم از خود از خدا / از زمین از آسمان از ابرها / زود میگفتند این کار خداست / پرسوجو از کار او کاری خطاست

به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود / چه شد که بر سر مهر آمدی، وفا کردی

گیهان به بحر جودش چون قطره‌ یم است / گردون به دشت جاهش چون حلقه کم است

گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم / پاسخم گو به نگاهی که زبان من و تو است

بی‌زر کسی به کس ندهد هیزم و زغال / این آرزوست گر نگری، آن یکی امیدش

غلبه بر تاریخ آسان نیست، در نهایت من پشتون بودم و او هزاره، من سنی بودم و او شیعه و هیچ چیز نمی‌توانست این موضوع را تغییر دهد. (توجه به مسائل اجتماعی)

هوا فشرده و جامد بود. هیچ کس تصور نمی‌کند هوا جامد باشد. دلم می‌خواست دست دراز کنم. هوا را خرد و تکه‌تکه کنم و در نایم بچپانم. (بروز تفکر اومانیستی)

امکان غسل و کفن در این توده‌های درهم نبود. روحانی‌ها گفتند برای این‌که سگ‌‌ها حمله نکنند، گودال بکنید و همه را یک‌جا دفن کنید. (فرهنگ شهادت و مبارزه)

کسی که به پدر و مادرش احترام بگذارد یعنی طوری با آن‌ها رفتار کند که رضایت آن‌ها را جلب کند، در زندگی خوشبخت خواهد بود ملیحه جانم. (دعوت به اخلاقیات)

الف ، ت

ب ، ث

ت ، ث

الف ، پ