شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 24419

ما همه چشمیم و تو نور ای صنم / چشم بد از روی تو دور ای صنم

از آن مرد دانا دهان دوخته است / که بیند که شمع از زبان سوخته است

از وبای زرق و محرومی برآ / در جهان حیّ و قیومّی درآ

بهاری کز دو رخسارش همی شمس و قمر خیزد / نگاری کز دو یاقوتش همی شهد و شکر ریزد

توانگری به قناعت به از توانگری به بضاعت.

باران رحمت بی‌حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی‌دریغش همه‌جا کشیده.

خبری که دانی که دلی بیازارد تو خاموش تا دیگری بیارد.

هر که سخن نسنجد از جوابش برنجد.

بس غریب افتاده است آن مور خط گرد رخت / گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

عشق، شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته سودا نهاد

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد / من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد