شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20198

تن مرا ز بلا آتشی برافروزند / دلم برآرند از بر، بر او کباب کنند

رخم ز چشمم هم‌چهره تذرو شود / چو تیره شب را هم‌گونه غراب کنند

تنم به تیغ قضا طعمه هژبر نهند / دلم به تیر عنا مسته عقاب کنند

بر این حصار ز دیوانگی چنان شده‌ام / که اختران همه دیوم همی خطاب کنند

من _ فرزند

پدر _ اهل

عشق _ اهل

تو _ فرزند

چو عمر نفس پرستان که بر محال گذشت آن / برفتی از سر غفلت نپرسمت که کجایی

اگر از قیاس جان را جگر آهنین نبودی / نتواندی کشیدن ستم دل چو سنگش

چو سالکان طریقت به کوی عشق درآی / به دل اگر نه غم از ترک پا و سر داری

به کارزار پناه جهان بود به دو چیز / چو کار تنگ درآید به طالع و به سپاه