شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس یازدهم: خاک آزادگان

در گزینة ......... که به شیوة بلاغی است جملة مرکّب دیده می‌شود.

مگر تو روی بپوشی وگرنه ممکن نیست که آدمی که تو بیند نظر بپوشاند

هر آفریده که چشمش بر آن جمال افتاد دلش ببخشد و بر جانت آفرین خواند

چه روزها به شب آورد جان منتظرم به بوی آن که شبی با تو روز گرداند

به چند حیله شبی در فراق روز کنم وگر نبینمت آن روز هم به شب ماند

نقش ضمیر پیوسته در انتهای کدام گزینه متفاوت آمده است؟

اثـر دل زنده دارد شمع اقبـــال سکنــــدر را کـــــه از آیینه بارد تا قیامت نور بر گورش

خوشا ابری که اشک خود به دامان صدف ریزد خوشا تاکی که گردد قسمت میخانه انگورش

به گرد چشـم نرگس خواب آسایش نمی‌گردد نمی‌دانم که دارد چشــم بیمار که رنجورش

کمــــان نـــرم تیر سخت را در چـاشنی دارد مشـــو زنهار ایمن از فریب چشم رنجورش

مفهوم کنایه مشترک در کدام دو بیت یکسان است؟

الف) هر آن‌کس که عهد نیا بشکند / سر راستی را به خاک افکند

ب) همی خندم از لطف یزدان پاک / که مظلوم رفتم نه ظالم به خاک

ج) چو رفتند نزدیک آن نام جوی / یکایک نهادند بر خاک، روی

د) چو پیمان آزادگی بشکنی / نشان بزرگی به خاک افکنی

الف - د

الف - ب

ج - د

ج - ب

با توجّه به معنا، نشستن واژه‌ی «فارق» در جای خالی کدام بیت، از نظر املایی درست است؟

بُوَد ....... از فکر نان خاطرم/ اگر دارمش آرزو کافرم

ای ....... از آه دودناکم/ بر بادِ فریب داده خاکم

ز بیم گفت‌وگو حشر ....... دار دل، صائب/ شفاعت می کند عشقش دل دیوانه‌ی ما را

عالم از مردم پر است اما نباشد در میان/ ....... ایشان ز گاو و خر به‌جز گوش و دمی

معنی درست واژه‌های «رعب، تکلّف، تقریظ

، وقاحت» به‌ترتیب در کدام گزینه آمده است؟

دلهره، تجمّل، ستایش، بی‌شرم

ترس، خودنمایی، ستودن، بی‌حیایی

هراس، رنج بر خود نهادن، یادداشت ستایش‌آمیز، بی‌حیا

ترساندن، زرق‌وبرق، ستایش‌کننده، پست

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس یازدهم: خاک آزادگان | آزمون شماره 19791