شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9937

دل گم شد از او نشان نمی‌‌یابم

ساقی قدحی شراب در دست

تا گوهر شب‌‌چراغ گم کردم

تا بلبل خوش‌‌نوا ز باغم رفت

گفتم چو رشوه بود و ریا مال و زهدشان/ ای کردگار باز به چه مبتلا شدم

دست با رحم و تیغ بی‌رحمش/ گه زرافشان و گه سرافشان بود

چه صاحبی است که اصحاب دین و دولت را/ ز تیغ خامه او حاصل است وعده وعید

ای روی تو و زلف تو روز اندر شب/ از روز و شب تو روز و شب کرد طرب

خوشتر «ردیف» و «ن» حرف روی است.

قافیة ابیات فوق براساس قاعدة «2» سروده شده است.

ابیات فوق را می‌توان به‌ دو صورت دسته‌بندی هجایی کرد.

اختیار شاعری «قلب و ابدال» هر دو در سرودة فوق یافت می‌شود.