شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 8: عقل در فلسفه (2) | آزمون شماره 14503

تحقیر عقل و استمداد از شهود باطن

اتصال به حقیقت هستی از طریق عشق الهی

توجه صرف بر حسن و قبح عقلی

تکیه بر براهین عقلی و استدلالی

علمِ تدبیر عقول بر همه مخلوقات غیرحضوری، غیرمستقیم و باواسطه است.

علمِ تدبیر این موجودات بر همه مخلوقات حضوری، مستقیم و بدون واسطه است.

عقلِ انسان نمی‌تواند حقایق را همان‌گونه درک کند که عقول درک می‌کنند.

خروج از قوه به فعل برای فعالیت عقلی انسان، نتیجه افاضه عقل فعال است.

عقل علاوه بر ابزار شناخت، یکی از منابع کسب احکام و معارف دین است.

امکان دارد که احکام و قوانین دین، با دانش و معرفت یقینی و قطعی در تقابل باشد.

وحی، عالی‌ترین مرتبۀ شهود است که به پیامبران الهی اختصاص دارد.

استدلال عقلی، شهود و وحی هر سه ما را به حقیقت می‌رسانند.

دو- یکی مظهر دیگری است.

یک- مخلوق واجب‌الوجود است.

دو- با یکدیگر رابطه وحدت دارند.

یک- مجرد از جسم و ماده است.