شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11016

شیرین تر از آنی به شکر خنده که گویم / ای خسرو خوبان که تو شیرین زبانی 

از چاشت تا به شام تو را نیست ایمنی / گر مرا تو راست مملکت از چاچ تا به شام

به وحدت رستم از غرقاب وحشت / به رستم رسته گشت از چاه،بیژن

بارها بار به دربار تو دارند رقیبان /  من که بارت برم،ای یار چرا بار ندارم ؟

خود چه شد گر غالب آمد چند بار/هرکسی را غالب آرد روزگار

رغم آن حاسدان که می‌خواهند/تا غریب تو را بعید کنند

گرت بدایع سعدی نباشد اندر بار/به پیش اهل و قرابت چه ارمغان آری

مغنّی سحرگاه بر بانگ رود/به یاد آور آن پهلوانی سرود

بگزاریم بر آن‌سان که توانیم گزارد / نشود شکر برِ ما به تغافل نسیان 

ضایع این رنج را بنگذارم / حق سعیت به وجه بگزارم

چونت گوید نماز کن، بگزار / چونت گوید مکن، برو مگزار

از دو عالم معاصی‌ام بگذر / در دو عالم حوایجم بگزار

الف، ج

ب، ج

د، ج

د، الف

هر که بی درد است از حق غافل است                               دردمند عشق با سوز دل است

ساختم با سوختن یک عمر در راه محبت                              عشق عالم‌سوز آری سوز دارد، ساز دارد

آبیار چمن عشق گداز است این جا                                کشت پروانه همان سبز کند خوی چراغ

در دام اضطراب کشد عشق را هوس                              آرام نیست آتش خاشاک دیده را