شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20606

کشته، غم

خون، پنهان

پنهان، خون

غم، کشته

نه سگ دامن کاروانی درید / که دهقان نادان که سگ پرورید

چو بختش نگون بود در کاف «کُن» / نکرد آن‌چه نیکانش گفتند کن

رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی / که شرط نیست که با زورمند بستیزند

چو سلطان عنایت کند با بدان / کجا ماند آسایش بخردان؟

تو مپندار که از خاک سر کوی تو من / به جفای فلک و جور زمان برخیزم

ز تربتم بگذر ای مسیح‌دم، زنهار / کزین زیاده مرا تاب آرمیدن نیست

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر / کز آتش درونم دود از کفن برآید

گرچه خاکسترم و مصلحتم خاموشی است / آتش‌افروزم و شرح شب هجران گویم

موج این دریا، نجویــــد ســـاحل آرام را / طاقت و آسودگی از من گریزان باد و هست

بحـــریم و نـــــیست قسمت ما آرمیدنی / چون موج خفته است تپش مو به موی ما

صدهزاران گوهر مـعنی و صورت هر نفـس / مــــــوج این دریا به پیدا و نهان انداخته

ما شکوه از کشـــــاکش دوران نـمی‌کنیم / موجــــیم و کار خویش به دریا گذاشتیم