شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 1: شکر نعمت | آزمون شماره 4809

حلیه: مکر/ تحیر: سرگشته

معترف: اقرارکننده         منسوب: نسبت داده شده

فراش: فرش‌گستر          دایه: پرستار

بنات: دختران             مهد: گهواره

گيتی متاع چون منش آيد گران به دست/ اما تو هم به دست من ارزان نيامدی

دل من داشت در زلف تو منزل/ ز دستت می زدم من دست بر دل

دعا اثر نکند تا عنايتت نبود/ هزار اختر سعد ارچه در گذار بود

خسرو که سلامت نکند عيب مگيرش/ عاشق که ترا ديد چه پروای سلام است

آن‌که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش/ هر چه کند ز شاهدی کس نکند ملامتش

کاش که در قيامتش بار دگر بديدمی/ کانچه گناه او بود من بکشم غرامتش

دل گفت وصالش به دعا باز توان يافت/ عمريست که عمرم همه در کار دعا رفت

هر ساله این یقینم بودی که دست مرگ/ امسال دیگرم نگذارد چو پارها