شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 23809

هجای کشیده معادل یک هجای بلند و یک هجای کوتاه است.

هجای پایانی اوزان، همواره بلند در نظر گرفته می‌شود.

در کلمۀ «خوانایی» سه مصوت وجود دارد.

کلمۀ «آش» یک کلمۀ تک هجایی و هجای بلند است.

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق / چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

دلم گرفت ز سالوس و طبلِ زیر گلیم / به آن‌که بر در میخانه برکشم عَلَمی

دوام عیش و تنعّم نه شیوه عشق است / اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی

سزای قدر تو شاها به دست حافظ نیست / جز از دعای شبی و نیاز صبحدمی

من نخواهم کرد ترک لعل یار و جام می / زاهدان معذور داریدم که اینم مذهب است

دلم از دست غمت دامن صحرا بِگرِفت / غمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت

صراحی دگر یارم از دست بُرد / به من باز بنمود مِی، دستبُرد

در این ظلمت‌سرا تا کی به بوی دوست بنشینم / گهی انگشت بر دندان گهی سر بر سرِ زانو

یکی از ملوک بی‌انصاف پارسایی را پرسید: از عبادت‌ها کدام فاضل‌تر است؟

 گفت: این دعای خیر است تو را و جمله مسلمانان را.

 آورده‌اند که انوشیروان عادل را در شکارگاهی صید، کباب کردند.

ملوک پیشین را چنین فتحی میسر نشده.