شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 9693

کار کلیم بس که ز عشقت به جان رسید/ ناصح به آب دیده ازو دست شسته است

محتشم را دم آبی چو ز تیغت دادی/ دم دیگر بچشانش که ثوابست ثواب

مجنون هزار نامه ز لیلی زیاده داشت/ وحشی که همچو یار فراموشکار توست

به این کثرت‌نمایی غافل از وحدت مشو بیدل/ خیال آیینه‌ها در پیش دارد شخص تنها را

شعرش از نظر دقت، ظرافت و رقت معانی مشهور است. (محتشم کاشانی)

واقع‌گرایی شاخصه اصلی شعر اوست. (وحشی بافقی)

وی، خداوندگار مضامین تازه شعری است. (صائب تبریزی)

در ابداع معانی و خیال‌های رنگین مشهور است. (کلیم کاشانی)