شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17659

تا برآمد از وطن یوسف عزیز مصر شد / دانه،گوهر در زمین پاک غربت می شود

می برد یاد وطن را هزّت و غربت ز دل /  آب چون واصل به گوهر شد جدا کی می شود 

اگرچه لالۀ من ریشه در خاک چمن دارد / ز وحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد 

نگردد تشنه خاک وطن سیراب در غربت / که یوسف بر لب نیل آرزوی آب چه دارد 

داستان یوسف را نیکو نه از حسن ِصورت او گفت، بلکه از حسن سیرت او گفت.

از بهر آن‌که در مقابله‌ی جفا، وفا کرد و در مقابله‌ی زشتی، آشتی کرد.

تدبیر برادران برخلاف تقدیر رحمان آمد پس دولت او را زیادت بر زیادت کرد.

مثل قرآن مثل آب است روان، که در یکی زندگی جان‌ها و در دیگری حیاط دل‌هاست.

که هم رزم جستی هم افسون و رنگ / نیامد ز کار تو بر دوده ننگ

نیامد به دامم به‌سان تو گور / ز چنگم رهایی نیابی، مشور

شگفت آمدش؛ گفت از ایران سپاه/ چنین دختر آید به آوردگاه؟!

کنون لشکر و دژ به فرمان توست / نباید بر این آشتی، جنگ جست

در حلقه کارزار جان دادن                             بهتر که گریختن به نامردی

 من ار چه در نظر یار خاکسار شدم                    رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

می‌رود در راه و در اجزای خاک                         مُرده می‌گوید مسیحا می‌رود

بی‌تو حرام است به خلوت نشست         حیف بود در به چنین روی بست