شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 19269

شیطان با مخلصان برنمیآید و سلطان با مفلسان

اگر رفتی بردی و گر خفتی مردی

خانه دوستان بروب و در دشمنان مکوب

عابدان جزای طاعت خواهند و بازرگانان بهای بضاعت

همه مردنی‌اند و تو زندۀ پاینده؛ همه رفتنی‌اند و تو خداوندگاری گمارنده و با همه تاونده

نا خوردن گندم با وی پیمان کنی و خوردن وی در علم غیب پنهان کنی

خداوندی. کار خداوندان کنی. تو عتاب و جنگ همه با دوستان کنی

او که نیافت به سبب نایافت می‌زارد. او که یافت چرا باری می‌گدازد؟

یک دل پر درد دارم و یک جان پر زجر.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف، دارای گوهری است شریف و صاحب طبعی است کریم.

هرگاه که یکی از بندگان گنه‌کار پریشان‌روزگار دست انابت به امید اجابت به درگاه حق جل و علا بردارد.

گفتی خرده مینا بر خاکش ریخته و عقد ثریا در تاکش آویخته.

ماه، نورِ چهره خویش بر آفاق عالم گسترده بود و صحن زمین را به جمال چرخ‌آرای خویش مزیّن گردانیده. (مطرف)

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب. (متوازن)

و ملوک را آن نیز این همت باشد که پروردگار خود را کار فرمایند و اعتماد بر ابنای دولت خویش مقصور دارند. (مطرّف)

ساخته و پرداخته دیگران در دامن مراد او افکنند و مفاتیح امور در آستین تدبیر او نهند. (متوازی)