شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9496

(تاب) آفتاب هجیر نیاوردم: تحمل

هر چه کرده بود (باز نمود) و مرا داد: گسترد

از این رو (مسّرتی) یافته است: خوشی

با نهایت (صراحت) و سادگی بیان می‌کردند: روشنی

جامی از وصف لبت گر نشکیبد چه عجب / نکته ای ناید از آتش به دهان  شیرین تر 

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است / دردا که این معما شرح بیان ندارد 

لال است در دهان بلاغت زبان وصف / از غایت کرم که نهان و آشکار کرد

چون ز اوصاف تو قاصر بود اندیشۀ من / پس هر مدح تو صدبار کنم استغفار 

خونی که بود در دل من مشک ناب شد                                                                       تا شد بدل به عشق حقیقی مجاز من

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت                                                                    فتنه‌انگیز جهان غمزه جادوی تو بود

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد                                                                           نقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد

ای عشق چه زیبایی چه راوق و گیرایی                                                                        گر رفت زر و کیسه در کان زریم آخر