شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 22680

چون بلبل دی با نفس سرد بمردم / ایام به گل‌های بهارم نرسانید

فریاد من خسته رسانید به کویش / فریاد که در گوش نگارم نرسانید

صد شربت خون داد به خسرو ز غم عشق / یک جرعه می وقت خمارم نرسانید

افسوس که بگذشت همه عمر به افسوس / بخت آرزوی دل به کنارم نرسانید

باقی آن گاهی شوم کز خویشتن یابم فنا / مرده اکنونم که نقش زندگی دارم کفن

این ابلهان که بی سببی دشمن منند / بس بوالفضول و یافه‌درای و زنخ‌زنند

سحابستی قدح گویی و می قطره سحابستی / طرب گویی که اندر دل دعای مستجابستی

که این سحرکاری که من می کنم / نکردی به سحر بیان، عنصری

باغبان خار ندامت به جگر می‌شکند / برو ای گل که سزاوار همان گل‌چینی

ای گل‌فروش گل چه فروشی به جای سیم / وز گل عزیزتر چه ستانی به سیم گل

نیلوفر کبود نگه کن میان آب / چون تیغ آبداده و یاقوت آبدار

زمین از خرّمی گویی گشاده آسمانستی / گشاده آسمان گویی شکفته بوستانستی