شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10298

نیست ما را هیچ عیب از عشق بازی، کاندر این / ما همی کوشیم و پیش از ما همی کوشیده‌اند 

من و محبت خوبان ز عهد مهد ازل / دو کودکیم که خوردیم شیر یک پستان

از سر تعمیر دل بگذر که معماران عاشق / روز اول، رنگ این ویرانه، ویران ریختند

حسنت به ازل نظر چو در کام کرد / بنمود جمال و عاشق زارم کرد

به دشمن دوست شو زان‌سان که هرگز / به تیغ دشمنی نخراشدت پوست

درشت_ان را ملایم طینتی هایم خجل دارد / زبان از نرم‌گویی سرنگون افکند دندان را

تو هم جنگ را باش چون کینه خ_است / که با کینه‌ور مهربانی خطاست

دل به دشمن چون ملایم شد مصفّا می‌شود / سنگ با آتش چو نرمی کرد مینا می‌شود

هم آنگه یکایک ز درگاه شاه / برآمد خروشیدن دادخواه

یکایک برآمد ز جای نشست / گرفت آن گران کرسی زر به دست

یکایک به مرد گرانمایه گفت / که خورشید را چون توانی نهفت

دل ما یکایک به فرمان توست / همان جان ما زیر پیمان توست

بزن زخم، این مرهم عاشق است / که بی‌زخم مردن،‌ غم عاشق است

به شادی و آسایش و خواب و خور / ندارند کاری دل‌افگارها

بی‌دلان زخم تو را مرهم جان می‌شمرند / خستگان درد تو را عین دوا می‌گویند

ای که انکار من از ناله شبگیر کنی / به چه آرام دهم که دل آرامم نیست