شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4071

در دوره صفویه تاریخ‌نویسی به نثر ساده رواج می‌یابد و حاشیه‌نویسی‌هایی هم به نثر ساده به کتب تاریخ قدیمی صورت می‌گیرد.

تنها اثر قابل توجه در عصر بیداری در حوزه تحقیقات تاریخی، «سرگذشت حاجی‌بابای اصفهانی» است.

محمدعلی جمال‌زاده در داستان‌نویسی بیشترین تأکید را بر روی محتوای اثر می‌گذاشت.

می‌توان گفت قصد نویسندگانی مثل خواندمیر و حسن بیگ‌ روملو ساده‌نویسی بوده است؛ هرچند آثارشان امروزه خیلی روان نیست.

فرّخی یزدی، تحت‌تأثیر شاعران گذشته، به ویژه خاقانی و حافظ بود و آشنایی با این شاعران طبع وی را شکوفا ساخت.

ایرج میرزا، در به‌کارگیری تعبیرات عامیانه و آفریدن اشعاری ساده و روان مهارت بسیار داشت. در طنز و هجو و هزل، چیره‌دست بود.

ادیب‌الممالک فراهانی، فعالیت اصلی‌اش روزنامه‌نگاری بود. سردبیری روزنامه مجلس را به عهده داشت. در قصیده بیش‌تر از قالب‌های دیگر طبع‌آزمایی کرد.

بهار، با زبان حماسی و در سبک خراسانی شعر می‌سرود. از او در جایگاه پژوهشگر، آثاری مانند تاریخ تطوّر نظم فارسی، سبک‌شناسی و . . .  به‌جای مانده است.

زبان شعر

تخیل شعری

موسیقی شعر

جهان بینی شاعران

قلب مادر ، نوبهار

قلب مادر، قرن بیستم

سه تابلوی مریم، مجلس

ایده‌آل، قرن بیستم