شرکت در آزمون آنلاین
اقتصاد دهم
-
درس هفتم: تجارت بین‌الملل
| آزمون شماره 26490
در کشور چین هزینه‌ی تولید هر واحد کالای $300\;,\;A$ دلار و هزینه‌ی تولید هر واحد کالای $600\;,\;B$ دلار است. در کشور هند، هزینه‌ی تولید هر واحد کالای $450\;,\;A$ دلار و هزینه‌ی تولید هر واحد کالای $400\;,\;B$ دلار است. با توجه به اصل مزیت نسبی، به‌ترتیب از راست به چپ، کشور چین و هند باید چه کالا یا کالاهایی را تولید کنند؟
دو کشور فرضی $A$ و $B$ را در نظر بگیرید. هر دو کشور به یک اندازه از نیروی کار، سرمایه و دانش فنی برخوردارند و رایانه و گندم در هر دو کشور با قیمت‌های یکسان تولید می‌شود. هر دو کشور توانایی تولید رایانه و گندم را دارند. هم‌چنین هر کشور ۵۰۰ واحد منبع برای تولید دارد. کشور $B$ برای تولید هر دستگاه رایانه ۲ واحد از منابع خود را مصرف می‌کند و برای تولید هر تن گندم نیازمند ۱۰ واحد از منابع است. در طرف مقابل کشور $A$ برای تولید هر دستگاه رایانه ۸ واحد از منابع کشورش را باید مصرف کند ولی تولید هر تن گندم در این کشور نیازمند استفاده از ۲ واحد از منابع است. حال فرض کنید هر کشور نیمی از منابع خود را صرف تولید هر کدام از این محصولات کند. در این صورت کدام گزینه صحیح است؟
چرا زندگی عموم انسان‌ها در جامعه شهری، اقتصادی تک‌محصولی است؟
