شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 28300

با زمانی دیگر انداز ای که پندم میدهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

خرم تن او که چون روانش / از تن برود، سخن روان است

گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست / چون من در آن دیار هزاران غریب هست

ای گدایان خرابات خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز انعامی چند

ز کوی میکده دوشش به دوش می‌بردند / امام شهر که سجاده می‌کشید به دوش

نه من از پرده تقوا به در افتادم و بس / پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

پیش رویت دگران صورت بر دیوارند / نه چنین صورت و معنی که تو داری، دارند

روی جانان طلبی آینه را قابل ساز / ورنه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی

آن‌چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت / که اگر سر برود از دل و از جان نرود

یاد باد آن‌که سر کوی توام منزل بود / دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌شبی دفع صد بلا بکند

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش / گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

سعدی از پرده عشاق چه خوش می‌گوید / ترک من پرده برانداز که هندوی توام

پس مرا منّت از استاد بُوَد / که به تعلیم من استاد،‌ استاد

شاد باش ای موسی عمران به چابک معجزه / دیر زی، ای رستم دستان به شیرین داستان

ای نسیم صبح اگر باز اتفاقی افتدت / آفرین گویی بر آن حضرت که ما را بار نیست