شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 15576

چاره‌اندیشی شاعران برای تغییر سبک و رهایی از تقلید بود.

بازتابی طبیعی از محیط اجتماعی قرن دهم بود.

معشوق زمینی در این شعر وجود نداشت.

این مکتب راه به جایی نبرد.

یک

دو

سه

چهار

حکومت صفوی به شعر ستایشی و درباری و عاشقانه‌های زمینی بی‌توجه بود.

به سبب آشنایی ایرانیان با اروپا، مراکز تجمعی مثل قهوه‌خانه‌ها نیز دایر شد و شاعران در آنجا به مشاعره، مناظره و نقد آثار یکدیگر می‌پرداختند.

رفاه اقتصادی مردم در دورۀ صفوی و آبادانی شهرهای ایران، باعث شد هرکس به اندازۀ توان خود به امور فرهنگی از جمله ادبیات بپردازد.

در این دوره در دربارهای هند نیز بازار قصیده و مدح رواج نداشت.

بابافغانی شیرازی از شعرای مکتب وقوع در این دوره است.

از منظر شاعران این عصر، قالب غزل برای پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی مناسب نبود.

در این دوران به جز اصفهان، مناطقی چون خراسان و آذربایجان نیز به کانون‌های مهم فرهنگی و هنری تبدیل شدند.

آشنایی با تفکرات هندوان کم و بیش در تغییر سبک شعر فارسی دخیل بود.