شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 28110

تیره پیش فضایل تو نجوم/ خیره پیش شمایل تو شمال

ای منور به تو نجوم جمال/وی مقرر به تو رسوم کمال

ای ثنای تو سروران را ورد/ وی لقای تو اختران را فال

جسته سرمایه از صفت تایید/ بسته پیرایه از کفت افضال

کی بُود کاین درد را درمان کنی/ کی بُود کاین رنج را آسان کنی 

چه کرده‌ام که دلم از فراق خون کردی/ چه اوفتاد که درد دلم فزون کردی 

چو دودین آتشی کابش به روی اندر زنی ناگه/ چو چشم بی دلی کز دیدن دلبر شود بینا

هوای روشن از رنگش مغبّر گشت و شد تیره/ چو جان کافر کشته ز تیغ خسرو والا 

الف _ و

الف _ ب

د _ ب

ه_ _ ج

منوّر چون رخ موسی مبارک چون کُه سینا/ مشعشع چون ید بیضا مشرّح چون دل عمران

مردان این قدم را باید که سر نباشد/ مرغان این چمن را باید که پر نباشد

ای به کمال شرف گوهر یکتای دین/ وی به جمال خرد لمعه نور خدا

تیر از او یافت همان نام که تیغ از حیدر/ تیغ از او دید همان زخم که تیر از آرش

عابدان جزای طاعت خواهند و بازرگانان بهای بضاعت. من بنده امید آورده‌ام نه طاعت.

مودّت اهل صفا چه در روی و چه در قفا نه چنان کز پَسَت عیب گیرند و در پیشت میرند.

یاد دارم که در ایام طفولیت متعبد بودمی و شب‌خیز و مولع زهد و پرهیز.

دزدی به خانه پارسایی درآمد، چندان که جست چیزی نیافت، دل‌تنگ شد.