شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27058

سامانی - سلجوقی - غزنوی

سلجوقی - سامانی - غزنوی

سامانی - غزنوی - سلجوقی

غزنوی - سامانی - سلجوقی

دانا به مثل مشک و زو دانش چون بوی / یا هم به مثل کوه و زو دانش چون زر

کُه و صحرا پر از لاله ز مرغان باغ پر ناله / میان لاله در ژاله چو دندان و لب جانان

به حکمت کوش تا باشد که باشی بلبل یزدان / بمانی جاودان اندر بهشت خلد رضوانش

آمد خزان پیری و مویت چو برف کرد / بر رنگ ارغوانِ تو گسترد زعفران

همی تا در شب تاری ستاره تابد از گردون / چو بر دیبای فیروزه فشانده لؤلؤ لالا

از غمزه دارم بر جگر نیمی درون نیمی برون / مانند تیری بر سپر نیمی درون نیمی برون

روز هیجا که برکشی ز نیام / خنجری چون زبانه‌ای ز لهب

بنفشه‌زلف من اندر میان‌شان گفتی / چو ماه بود و دگر نیکوان همه کوکب

نقش واقعه و صورت حادثه پیدا آمد در آن غافل و جاهل و دوربین و عاقل یکسان باشد و زبان نبوی از معنی عبارت کند: الامور تشابهت مقبله فاذا ادبرت عرفها الجاهل کما یعرفها العاقل.

که رأی او کارهای عمری به شبی پردازد و لشکرهای گران به اشارتی مقهور کند. ز رایش ار نظری یابد آفتاب به صدق / که خواند یارد صبح نخست را کاذب؟

تو دوستان خود را به لطف پیدا گشتی تا قومی را به شراب انس مست کردی، قومی را به دریای دهشت غرق کردی ندا از نزدیک شنوانیدی و نشان از دور دادی.

چون صاحب رای بر این نسق به مراقبت احوال خویش پرداخت در همه اوقات، گردن کارها در قبضه تصرف خود تواند داشت.