شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 26794

من پیر سال و ماه نیم ‌یار بی‌وفاست / بر من چو عمر می‌گذرد پیر از آن شدم

ز دست کوته خود زیر بارم / که از بالابلندان شرمسارم

آیینه‌ شاهی است بر این صفّه صفوت / صوفی به ادب باش و بر این صفّه صفا کن

ما را همه شب نمی‌برد خواب / ای کشته‌ روزگار دریاب

پدر با پسر یکدگر را کنار / گرفتند و کرده غم از دل کنار

که کمتر کس ار جنگ را خاستی / در آوردگه لشکری خواستی

گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست / چون من در آن دیار هزاران غریب هست

عشق شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته سودا نهاد

شکرشکن است یا سخن‌گوی من است / عنبر ذقن است یا سمن بوی من است

ای محنت ار نه کوه شدی ساعتی برو / وی دولت ارنه باد شدی لحظه‌ای بپای

مطیع امر توام گر دلم بخواهی سوخت / اسیر حکم توام گر تنم بخواهی خست

گردون چه خواهد از من بیچاره ضعیف / گیتی چه خواهد از من درمانده گدا

به تازه اول روز است و آفتاب به ناز / فکنده در بن اشجار سایه‌های دراز

امید لذّت و عیش از مدار چرخ، مدار / که در دیار کرم نیست ز آدمی، دیّار

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار / دستم اندر ساعد ساقی سیمینْ ساق بود

آب را بربست دست و باد را بشکست پای/ تا نه ز آب آید گزند و نی ز باد آید بلا