شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12693

گفت حکمت را تو دانی کردگار / من کنم پنهان تو کردی آشکار

ترسمت ای نیکنام، پای برآید به سنگ / شیشه‌ی پنهان بیار، تا بخوریم آشکار

آشکارایی و پنهان چون کنم / چون عیان اندر عیانی چون کنم

صبر هم سودی ندارد کآب چشم / راز پنهان آشکارا می‌کند

آه که بار دگر آتش در من فتاد / وین دل دیوانه باز روی به صحرا نهاد

آه که دریای عشق بار دگر موج زد / وز دل من هر طرف چشمه‌ی خون برگشاد

آه که جست آتشی خانه‌ی دل در گرفت / دود گرفت آسمان آتش من یافت باد

شمس حق دین تویی مالک ملک وجود / ای که ندیده چو تو عشق دگر کیقباد

با من آمیزش او الفت موج است و کنار / روز و شب با من و پیوسته گریزان از من

خاموش محتشم که از این نظم گریه‌خیز / روی زمین به اشک جگرگون کباب شد

 خاک ره گل می‌شود از آب چشمم تا چرا / آتش اندر من زد و رفت از دل من بادوار

نه برکشیده‌ی جاه تو پست داند شد / نه اوفتاده‌ی زخم تو برتواند خاست

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا