شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 11: انسان، موجود اخلاق گرا | آزمون شماره 5920

جُربُزه _ شَرَه     

سفاهت _ ترس 

سفاهت _  خمودی 

جُربُزه _ تهوّر

هدف حقیقی انسان رسیدن به خیر مطلق است نه ماندن در عالم سایه‌ها

 هدف حقیقی انسان رهایی از عالم طبیعت و پیروی از مُثُل است.

 انسان تنها با فهم فلسفه اخلاق قادر است مکتب اخلاق را بفهمد.

 انسان باید در علم اخلاق فلسفه‌ای جداگانه طراحی کند.

 در هر دو دیدگاه، عقل منبع شناخت فضیلت‌ها و رذیلت‌هاست و عقل می‌تواند رفتار خوب و بد انسان را تشخیص دهد.

فلاسفه مسلمان روح را عامل فضیلت‌هایی مانند عدل و احسان می‌دانستند ولی ارسطو عقل را عامل آن‌ها می‌دانست.

فلاسفه مسلمان عقل را مانع رسیدن به رذیلت‌ها نمی‌دانند، اما از نظر ارسطو اگر عقل بر قوای دیگر حاکم شود، به اعتدال می‌رسد.

فلاسفه مسلمان عامل ترجیح دادن فضایل اخلاقی و دوری از رذائل را ایمان به خدا می‌دانستند، اما ارسطو تنها بر عقل تأکید داشت.

معیار اخلاقی بودن یک کنش در خود آن نهفته است، نه در مطلوبی بیرون از آن.

لزوماً شناسایی این که فعلی ما را به سعادت برساند آن را اخلاقی نمی سازد.

اگر فردی وظیفه خود را کامل ادا کند لزوماً فعلی اخلاقی صورت پذیرفته است.

عامل وجدان اخلاقی فعل اخلاقی کانت را از یک اخلاق صرفاً صوری فراتر می برد.