شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20925

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را               دزد دانا می‌کُشد اول چراغ خانه را

سینه گو شعله آتشکده فارس بکُش        دیده گو آب رخ دجله‌ی بغداد ببر

یا رب مگیرش ارچه دل چون کبوترم      افکند و کُشت و عزت صید حرم نداشت

تو برخیز، که اصلاح چراغ می‌کنم و چراغ را در اصطلاح کردن بکش.

نهاد ـ مفعول ـ  مسند ـ متمم                   
 

مفعول ـ نهاد ـ نهاد ـ متمم

مفعول ـ نهاد ـ مسند ـ متمم                     

نهاد ـ مفعول ـ نهاد ـ قید

زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار.

علم از بهر دین پروردن است نه از بهر دنیا خوردن.

عالم ناپرهیزگار کور مشعله‌دار است.

تا کار به زر برمی‌آید جان در خطر افکندن نشاید.

برآمدگی پشت پای اسب، هر فرورفتگی اندام چون گودی چشم، میان دو کتف

میان دو کتف، هر فرورفتگی اندام چون گودی چشم، برآمدگی پشت پای اسب

هر فرورفتگی اندام چون گودی چشم، برآمدگی پشت پای اسب، میان دو کتف

هر فرورفتگی اندام چون گودی چشم، میان دو کتف، برآمدگی پشت پای اسب