شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 12873

نثر سادۀ این دوره را می‌توان فصیح و بلیغ دانست.

نثر فنی کم ‌کم در قرن ششم ضعیف می‌شود و در قرن هفتم با سیطرۀ تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

سرعت داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول در دورۀ تیمور کمتر شد.

بعد از سقوط بغداد به دست هلاکو، زبان عربی در تمام ممالک اسلامی و حتی در میان خود اعراب دچار انحطاط شد.

نثر فنی در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

ملاحسین واعظ کاشفی کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را «انوار سهیلی» نامید.

با این‌که در این دوره از سیطره و نفوذ زبان عربی کاسته شد؛ ادبای بزرگ هم‌چنان آثار خود را به عربی می‌نوشتند.

سلطان حسین بایقرا و امیر علی‌شیر نوایی در حوزه ادبی هرات ترکی‌گویی و ترکی‌نویسی را تشویق می‌کردند. امیر علی‌شیر نوایی «محاکمه‌اللغتین» را به ترکی نوشت.

الف، ب، هـ

ب، ج، د

هـ ، د، ب

ج، الف، د