شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 15376

روی زیبای تو آرام و قرار از من برد / من دگر باره در آن روی چرا می‌نگرم؟              («برد» در مصراع اوّل)

بر دل تنگم اگر کوهی نهی کاهی بود / کآن‌چه جز هجر تو باشد بر دل من بار نیست     («بود» در مصراع اوّل)

دوست پیغام فرستاد که در فرقت من / صبر کن گرچه به سالی به تو یک‌بار رسم         («فرستاد» در مصراع اوّل)

رخ تو دید و بنالید سیف فرغانی / چو گل شکفت مگو عندلیب را که منال    («بنالید» در مصراع اوّل)

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گناهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همّت او

چراغ صاعقه‌ی آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبّت او

بر آستانه‌ی میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیت او

یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد / از کوزه شکسته‌ای دمی آبی سرد
مأمورِ کم از خودی چرا باید بود؟ / یا خدمتِ‌ چون خودی چرا باید کرد؟

آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش / چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش
کس دشمن من نیست منم دشمن خویش / ای وای من و دست من و دامن خویش

لب بر لب کوزه بردم از غایت آز / تا زو طلبم واسطه عمر دراز
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز: / می‌خور که بدین جهان نمی‌آیی باز

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب / جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب / آزاد ز خاک و باد از آتش و آب

سر به سنگ کعبه سایم یا قدم در راه دیر / بی‌سر و بی‌پا برون زان آستانم کرده‌اند

امسال قصد خدمت آن کعبه می‌کنم / کین آرزو دلم گرو انتظار کرد

خضر رهی کو که ما عاجز و درمانده‌ایم / کعبه مقصود دور، خار مغیلان به پا

عاشقان را چو هوای حرم کعبه بود / بر سر خار مغیلان به صفا، باید رفت